Ακόμη μια ιστορία από το Θ. Ιωαννίδη "Ο δεσμός"

"Σάββατο σήμερα" είπε στον εαυτό του,
"να πάρω την Ντόρα".
Απ'την προηγούμενη Δευτέρα
όλο έλεγε να της τηλεφωνήσει
αλλά δεν τα κατάφερε.
Τη Δευτέρα το βραδάκι ήταν
το ραντεβού με το δικηγόρο του,
για κείνα τα οικόπεδα στο χωριό,
την Τρίτη έμπλεξε με μια
έκτακτη δουλειά στο γραφείο,
την Τετάρτη όλη μέρα δεν σήκωσε κεφάλι
τόσο , που το βράδυ ήταν πτώμα
και την Πέμπτη το ξέχασε.
Το θυμήθηκε το Σάββατο,
όμως δεν κυκλοφορούσε
και τ'άφησε για τη Δευτέρα.
Το βράδυ της Δευτέρας και της Τρίτης πάλι,
μάταια τηλεφωνούσε.
Δεν το σήκωσε κανείς.
Δοκίμασε την Τετάρτη , αλλά
το τηλέφωνο της βούιζε και
τ'άφησε για αργότερα.
Τον πήρε όμως ο Κωστής και
σκυλοβριστήκανε για τα πολιτικά.
Τσαντίστηκε και χάλασε το κέφι του.
Τις υπόλοιπες δυο μέρες όλο και κάτι τύχαινε.
Η συνέλευση της πολυκατοικίας ,
η τυχαία συνάντηση με τον Χρήστο,
που 'χε να τονέ δει από το Στρατό
κι ήπιανε κάτι ούζα , και
από πάνω μια ψιλογριπούλα ,
που του άλλαξε τα φώτα.
Έδιωξε τις σκέψεις και πήρε το νούμερο της.
Όμως απ'την άλλη άκρη του σύρματος
ακούστηκε το βούισμα.
Βρόντηξε τ'ακουστικό στη συσκευή.
"Άντε μην πω τίποτα"
σφύριξε μες απ'τα δόντια του,
"δεσμό έχω εγώ ή σκορποχώρι".
Την ίδια στιγμή η Ντόρα ,
που δοκίμασε κι αυτή να τον πάρει,
κατέβαζε τ'ακουστικό της μουρμουρίζοντας :
"Δεν είναι δεσμός αυτός.
Θα του πω να το διαλύσουμε".
Σωστά.Να το διαλύσουν.
Όταν , βέβαια , καταφέρουν να βρεθούν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου