Πάντα έφευγες τις αφέγγαρες νύχτες

Όταν ένιωθες ότι χρειαζόμουν την ψυχολογική και ΄συναισθηματική σου υποστήριξη έφευγες...πάντα έφευγες... 

Εσύ ,ναι ναι εσύ...
Για σένα λέω...
για σένα που μου χαρίζεις τον ήλιο και το φεγγάρι
που στέλνεις τ' αηδόνια να με ξυπνούν με φιλιά 
που ροδοπέταλα πλέκεις για φόρεμα 
που στρώνεις τ' αστέρια  να φωτίζουν το δρόμο μου
που ραίνεις με άρωμα νυχτολούλουδου το κάθε μου βήμα
που με σκεπάζεις απαλά με την τρυφερή σου αγκαλιά. 
Για σένα λέω...
Ναι, για σένα 
που πάντα έφευγες τις αφέγγαρες νύχτες. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου