Τέλος Μάρτη

Βρέχει...βρέχει...βρέχει...

Ο χειμώνας που ήρθε 

ξέχασε να φύγει 

 Παράξενες μέρες 

Χρώματα μουντά 

που τα γκρίζα σύννεφα 

βολτάροντας στον ουρανό 

με πείσμα τ' απλώνουν 

Και το κλάμα των δέντρων

 βουβό ,

πόνος ψυχής,

μπουμπούκιασαν  

μα μια χαραμάδα ψάχνουν 

μια χαραμάδα

τα άνθη τους ν'ανοίξουν 

μια χαραμάδα 

τον έρωτα ν'ανθίσουν