Όταν ήμουν μικρός μου άρεσε το τσίρκο, και στο τσίρκο μου άρεσαν πιο πολύ τα ζώα. Μου έκανε τρομερή εντύπωση ο ελέφαντας που, όπως έμαθα αργότερα, είναι τα αγαπημένο ζώο όλων των παιδιών. Στην παράσταση , το θεόρατο ζώο έκανε επίδειξη του τεράστιου βάρους του , του όγκου και της δύναμή του...Όμως , μετά την παράσταση και λίγο προτού επιστρέψει στη σκηνή , ο ελέφαντας στεκόταν δεμένος συνεχώς σ'ένα μικρό ξύλο μπηγμένο στο έδαφος. Μια αλυσίδα κρατούσε φυλακισμένα τα πόδια του. Ωστόσο , το ξύλο ήταν αληθινά μικροσκοπικό κι έμπαινε σε ελάχιστο βάθος μέσα στο έδαφος. Μολονότι η αλυσίδα ήταν χοντρή και ισχυρή , μου φαινόταν ολοφάνερο ότι το ζώο που μπορεί να ξεριζώσει με τη δύναμη του , θα μπορούσε εύκολα να λυθεί και να φύγει. Το θεωρούσα αληθινό μυστήριο. Μα τι τον κρατάει; Γιατί δεν το σκάει; Όταν ήμουν πέντε ή έξι ετών πίστευα ακόμα στη σοφία των μεγάλων. Ρώτησα τότε κάποιον δάσκαλο, τον πατέρα μου ή ένα θείο μου , για το μυστήριο το...